Papież Franciszek i chodzenie w obecności Boga
Fragment pierwszej homilii wygłoszonej przez papieża Franciszka podczas Mszy św. sprawowanej
w Kaplicy Sykstyńskiej dla kardynałów, kończącej konklawe.
"Wędrowanie – „Chodźcie, domu Jakuba, postępujmy w ś w i a t ł o ś c i Pańskiej!”.
To jest pierwszą rzeczą, którą powiedział Bóg do Abrahama.
„Chodź w mojej o be c n o ś c i i bądź nienaganny”.
Wędrowanie. Nasze życie jest wędrowaniem, i kiedy się zatrzymujemy, wszystko przestaje funkcjonować. Wędrować zawsze w o b e c n o ś c i Boga, w ś w i e t l e Boga,
starając się żyć z tą nienagannością, jakiej Bóg żądał od Abrahama w swojej obietnicy."
Te słowa nowego papieża mnie ucieszyły, bo to własnie
przez modlitwę kontemplacyjną wchodzimy w życie kontemplatywne, zaczynamy żyć, wędrować świadomie w o b e c n o ś c i i ś w i e t l e Boga. Nie dzielimy faktów naszego życia na złe i dobre, lecz wszystko widzimy
w Świetle Ducha Św. jako kolejną lekcję, trening, katechezę. A ta katecheza pokazuje nam czy żyjemy w przymierzu z Ukrzyżowanym, czy też żyjemy wg. tego świata.
Ustepują nerwice, zmieniamy myślenie i wracamy do prawdy, nieustannie powracając do woli Ojca, który wie czego nam potrzeba.
I dzisiaj chociaż mi się trochę nie chce, to zasiadam do kontemplacji, wybieram ją choć ciało czuje inaczej, bo miłość to nie uczucie, lecz wybór!
Odsuwam wszystko aby trwać w o b e c n o ś c i, która Jest.
amen
w Kaplicy Sykstyńskiej dla kardynałów, kończącej konklawe.
"Wędrowanie – „Chodźcie, domu Jakuba, postępujmy w ś w i a t ł o ś c i Pańskiej!”.
To jest pierwszą rzeczą, którą powiedział Bóg do Abrahama.
„Chodź w mojej o be c n o ś c i i bądź nienaganny”.
Wędrowanie. Nasze życie jest wędrowaniem, i kiedy się zatrzymujemy, wszystko przestaje funkcjonować. Wędrować zawsze w o b e c n o ś c i Boga, w ś w i e t l e Boga,
starając się żyć z tą nienagannością, jakiej Bóg żądał od Abrahama w swojej obietnicy."
Te słowa nowego papieża mnie ucieszyły, bo to własnie
przez modlitwę kontemplacyjną wchodzimy w życie kontemplatywne, zaczynamy żyć, wędrować świadomie w o b e c n o ś c i i ś w i e t l e Boga. Nie dzielimy faktów naszego życia na złe i dobre, lecz wszystko widzimy
w Świetle Ducha Św. jako kolejną lekcję, trening, katechezę. A ta katecheza pokazuje nam czy żyjemy w przymierzu z Ukrzyżowanym, czy też żyjemy wg. tego świata.
Ustepują nerwice, zmieniamy myślenie i wracamy do prawdy, nieustannie powracając do woli Ojca, który wie czego nam potrzeba.
I dzisiaj chociaż mi się trochę nie chce, to zasiadam do kontemplacji, wybieram ją choć ciało czuje inaczej, bo miłość to nie uczucie, lecz wybór!
Odsuwam wszystko aby trwać w o b e c n o ś c i, która Jest.
amen
Komentarze
Prześlij komentarz