Bóg pragnie twego piękna.

Na drodze rozwoju człowieka pojawia się mnóstwo  ciekawych  programów,  a wręcz rewolucyjnych, zapierajacych dech w piersiach sposobów jak osiągnąć cel.
Po zgłebieniu najciekawszych systemów rozwoju często pojawia się problem siły, który polega na niemożności wprowadzenia ich w życie. Często w takich przypadkach można odkryć brak integracji, emocji, uczuć, sfery psychicznej, cielesnej i duchowej.
By połaczyć i zintegrowac te wszystkie rzeczy w sobie potrzebna jest osoba.
Ktoś kto kocha bezwarunkowo i komu można zaufać.

„Król pragnie twego piękna” (Ps 45,12)

Bóg pragnie piękna człowieka. Bóg jest nieustanie obecny w  człowieku.
Kontemplacja jest otwarciem się na tę obecność.

" Kontemplacja jest spojrzeniem wiary utkwionym w Jezusa Chrystusa. "Wpatruję się w Niego, a On wpatruje się we mnie" – mówił w czasach swego świętego proboszcza wieśniak w Ars modlący się przed tabernakulum. Ta uwaga zwrócona na Niego jest wyrzeczeniem się własnego "ja".                                  Jego spojrzenie oczyszcza serce.
Światło spojrzenia Jezusa oświeca oczy naszego serca; uczy nas widzieć wszystko w świetle Jego prawdy i Jego współczucia dla wszystkich ludzi. Kontemplacja kieruje również wzrok na tajemnice życia Chrystusa. W ten sposób uczy "wewnętrznego poznania Pana", by Go coraz bardziej kochać i iść za Nim (Por. św. Ignacy Loyola, Ćwiczenia duchowne, 104). Katechizm Kościoła Katolickiego 2715